Hendan myndin er tikin av Bergstokkinum (á Ambadali) í oktobur 2009, beint aftan á tað stóra omanlopið.
Sjálvan summarmáladag í 2026 gjørdi eg mær ein staðarnavnatúr norð á Ambadal og hevði GPSaran við hondina, soleiðis at túrurin kundi dokumenterast. GPSaratúrurin verður tó ikki sýndur í hesari frásøgnini, tí her seta vit orð á tvey omanlop.
Á hesum túrinum vitjaðu vit báðir, Hans á Skipinum, Rivtangan og hansara "nærmastu". "Sanna" førdi okkum vestur, og á bátinum lógu hesaferð Jógvan Sørin og Jákup Petur. Eg má bara siga tað, at hesin túrurin á Rivtanganum var so tætt hæddarpunktinum á okkara túrum, sum tað nú ber til. Ofta verður tikið til, at orð kunnu ikki lýsa eitthvørt, og ta kensluna havi eg av Rivtanganum. Har er bara so stórbart, vítt og vakurt, sum myndirnar lýsa rættiliga væl, tí víddirnar síggjast als ikki av báti.
Frá barni av hevur tú mangan hoyrt Rivtangan havdan á lofti sum nakað ófrættakent og ræðandi, tá ið greitt var frá vánaligum útróðrartúrum. Tað at koma heim ella vestur um Rivtangan í vánaligum líkindum, tað var tað stóra takið. Tað ráddi um at hava skil á streymi og sjóvarfalli.
Vit byrja við hesari tyrlumyndini, sum eg havi sett nøkur fá tøl uppá, soleiðis at lesarin fær eina heildarmynd av teimum plássum, sum vit vitjaðu á hesum túrinum.
Hendan dagin vóru vit báðir, Hans á Skipinum, uppi á Klettum (nr. 1) og uppi á Nevinum (nr. 6). Eisini hesaferð vóru vit við "Fliðuni", sum Øssur Johannesen førdi. Fyrst fóru vit upp á Klettar og so upp á Nevið. - Myndir siga meira enn orð og aftur her: leggið til merkis, hvussu stórbart, vakurt og rúmsátt tað er, tá ið tú kemur upp á land - nærum óveruligt.