gongutururGongutúrar

Fyrsta íkastið er Mannagøtan - gamla gøtan frá Gjógv til Funnings. Fleiri túrar verða lagdir afturat í næstum, og verða teir tá at finna undir "Gongutúrar" her omanfyri.

greinasavnGreinasavn

Tað eftir hondini rúgvusmikla tilfarið her á heimasíðuni er nú skipað í bólkar, og ger hetta tað vónandi lættari at koma framá eitthvørt av áhuga.

13199509 10209185305971669 990070879 o

Tað er leygardagur 7. mai. Gjómaður hevur boðsent fólki at endurreisa teir tríggjar opnahjallarnar Niðri í Geil. Tann heimasta átti Nýggjustova, miðhjallin átti Jógvansstova, og tann niðasta átti Hoygarðurin. Opnahjallarnir høvdu - sum aðrir opnahjallar - grótlaðaðar endar  (galvar) og vóru opnir á síðunum. Upprunaliga vórðu teir brúktir til at heingja fisk í, men seinni vórðu síðurnar rimaðar, og tá vórðu teir bara brúktir sum aðrir hjallar. Viðhvørt kundi mann hoyra onkran brúka orðið varðahjall í staðin fyri orðið opnahjall, og hyggur tú í Móðurmálsorðabókina, so er ilt at síggja mun á opnahjalli og varðahjalli, tí báðir hava opnar síður við grótlaðaðum galvum. Kann orðið varðahjallur koma av tí, at sært tú beint í galvin (endan), so minnir hann eitt sindur um ein varða? Hesir tríggir opnahjallarinir eru avdankaðir einaferð í 1960unum. Hoygarðshjallurin endað sínar dagar sum hoyggjhús.

Les meira: Gjómaður og opnahjallar - 07.05.16.

berg

Gestarøða við Gjógv 23. apríl 16
Gott kvøld!  gott kvøld øll gjáarfólk. Gott kvøld tit sum eru barnvaksin við Gjógv, gott kvøld tit, hvørs foreldur vóru barnvaksin við Gjógv, gott kvøld tit, sum hava maka frá Gjógv, gott kvøld tit, sum hava summarhús við Gjógv. Gott kvøld øll .
MØ – MØ... býtti Sjúrður býtti Sjúrður, eg leggi ikki petti í tað, nú eigi eg spann sjálv...far tú bara grátandi til hús.
Soleiðis segði kálvurin við lítla Sjúrð, ella hetta var tað lítli Sjúrður hoyrdi. Hetta var hansara tulking av boðskapinum. Lítli Sjúrður var móður, hann hevði gingið túrin út í hagan til kálvin tvær ferðir í dag, og hann var illur og heitur, øll hini børnini vóru langt síðani farin til hús, liðug vid sitt arbeiði. ...og tað veldst so sera nógv um áhoyraran, hvussu tulkingin er, hvussu hugburður og umstøður áhoyrarans eru, ofta verður sagt, at vit hoyra tað vit vilja hoyra, at vit hoyra ella síggja selektivt. Og vit eru stundum samd við talaranum, enntá áðrenn hon hevur sagt eitt orð, tí vit kenna hana, eru í sama flokki sum hon, somu samkomu ella somu bygd. Sjálv má eg siga, at stundum sløkki eg sjónvarpið, tá ið ávísir politikarar fáa orðið. Men tað er jú ikki beint, teir, sum eg eri ósamd við, hava talufrælsi, og eg skal helst lurta, so eg verði upplýst og veit,  hvat gongur fyri seg, ella hví eg eri ósamd.
Hvat siga teir...MØ MØ MØ

Les meira: Bergljót var gestarøðari á bygdarveitsluni 2016

sak medium  

Neli og Oddvør - 2005

Kornelius Johannesen – vanliga nevndur Neli – er føddur í 1938. Hann var giftur við Oddvør hjá Sofusi (Oddvør Debes), sum andaðist 25.05.2015. Stutt fyri jól í 2014 hevði eg eitt prát við Oddvør, og tá fekk eg eisini Nela at fortelja mær eitt sindur um sjólívið hjá sær og ymiskt annað. Neli greiðir soleiðis frá:

Tað var ikki nógv leikutoy, tá ið eg var smádrongur, men áin mundi vera tað størsta spæliplássið. Har vaðsaðu vit og floyttu við bátum og skipum dagliga og ikki at gloyma, so veiddu vit nógv síl. Hanni, bróðir, og eg áttu hvør sítt skip, ið vóru nógv avhildin. Skipini blivu mest brúkt undir Brúnni og á Lítlafløtti. Eg hugsi mangan um tað, tá ið eg gangi Eysturi í Gerðinum, hvussu nógv bleiv floytt Eysturi í Mýruni. Har var ein hylur, og so plagdu vit at veita Garðará heim í Mýruna og typtu so ta luktu grøvina, sum gekk úr hylinum og aftur í Garðará longri úti. Har floyttu vit so við bátum og lapparum við segli, tá ið vindur var.

Eitt er vist – vit vóru lítið inni, tí har var einki at spæla við. Um summarið mestsum búðu vit úti, tí tað var altíð okkurt spæl at tríva í. Tað stuttligasta um veturin var kavin. Eg minnist so væl tann stóra kavan 1947 – hann lá so leingi. Vit høvdu keyptar sletur, og tá høvdu vit fyri at sleta frá garðinum og út á Brúgv. Tað var ein langur túrur, og ferðin var nógv --- og nógv gongd heim aftur. Annars sletaðu vit út eftir Túni – frá Hornhúsunum og oman við Ólastovu og oman á Bakka – og so eisini av Gjónni og oman á Bakka.

Tað árið – í 1947 – doyði nógvur seyður av kavanum. Eg minnist úr Dalinum, at ein dagin flettu teir fleiri seyðir undir Grótheyggjarhúsunum. Nakrar ær vóru farnar frá garðinum og niðan á Brekkuna, men har var kavin so harður, at tær fóru á glið og brustu í garðin, og har lógu tær deyðar.

Men tú skalt minnast til tað, at tú fórt upp í ymisk arbeiði, tá ið tú vart so frægur. Vit høvdu nógv at hoyggja, og so royndi mann at vera uppií og læra seg at sláa – tað mátti mann duga. Og so eplini – velta, saksa, seta niður – og taka upp. Torvið má eisini nevnast. Eg var ungur, tá eg skar torv heimi við Antaránna. Jú, mann var eitt sindur errin og helt seg vera vaksnan, tá mann dugdi at sláa og at skera torv.

Les meira: Neli í Gortru

h3 Medium 

Fríggjakvøldið 18.09.15. var stúgvandi fult av fólki við Gjógv. Hvussu mong tey vóru, er ilt at meta um, tí gitingarnar eru so ymiskar, men rokna vit út frá einum varligum fakta, so sær úrslitið soleiðis út: Í sjálvum trappunum í Gjónni taldi onkur umleið 300 fólk og metti tað at vera ein triðing av øllum. Siga vit so, at talið var nærri 1000 enn 500, so hava vit ikki vaðsað út í vitleysar gitingar. Øll henda stóra fólkamongdin var komin til bíggjar, nú tey nýggju og serligu ljósini í Gjónni skuldu alment setast til. Tiltakið eydnaðist væl, men veðrið var ikki nummar eitt. Kvøldið fyri - og kvøldið eftir - var fínasta veður, men tað gjørdist nóg so vátt, tá ið tiltakið var byrjað. Hans á Skipinum, formaður í Gjómanni, beyð vælkomin og segði nøkur góð orð og handaði Sunda kommunu, við Heðini Zachariasen, borgarstjóra, tey nýggju ljósini frá Gjómanni. Borgarstjórin hevði eisini valt sær nøkur góð orð og takkaði Gjómanni og bygdarfólkinum annars fyri sera gott samstarv - og so tendraði hann ljósini. Teir fyrstu fimm minuttirnar lýsti tað "vanliga" ljósið, og so skifti tað yvir í tað vakra ljósspælið - og hugnin fylti Gjónna. Jónsvein í Lon hevði yrkt ein vakran sang um Gjónna - og hann fingu vit sjálvsagt at hoyra. Eisini sang Jónsvein onkran annan sang saman við Jógvani Magnussen, Eggaba, úr Rituvík.  Døgg Nónsgjógv - saman við tónleikara - sang eisini nakrar sangir, og tann eini var minnissangur um pápa sín - Birgir á Fløtti. Tann kendi tónleikarin Kristian Blak sat og spældi klaver á Rugkleivini (staðarnavn í Gjónni). Kingobólkurin úr Tjørnuvík var eisini í Gjónni. Teirra sangir - m.a. "Nu flyer jeg til din Naade" - hóskaðu sera væl til høvið, tí teir ljómaðu í Gjónni, tá ið forfedrar okkara fóru til útróðrar, og tá teir kom aftur. Fýramannafarið "Búgvin", ið Dánjal Rasmus í Horni, átti, stóð við fullum segli á Helluni - niðan av Seiðabergssteini. Tað riggaði sera væl.

Les meira: Ljósini í Gjónni alment tendrað 18.09.15.

Flere artikler...

  1. Gjómaður sett ljós og ljósspæl í Gjónna
  2. Summarhús í Gamlagerði og bygdarfilmur á skránni
  3. Ruddingardagurin 23.05.15
  4. Sólarmyrkingar av Gjónni 20.03.2015 og 30.06.1954
  5. Erling í Nýggjustovu

Nýggjastu myndirnar

Leita á síðuni